Γεια σας νεραιδες μου!

Εχω να πω καταρχην οτι ειστε η μια καλυτερη απ΄την αλλη. Καλη και καλυτερη ειστε και οι δυο φοβερες (και τρομερες!)!

Λοιπον, οφειλω να σας προειδοποιησω οτι θα φλυαρησω ασυστολα αλλα θα ηθελα να με συγχωρησετε γιατι η ιστορια που θα σας διηγηθω ειναι αρκετα μπερδεμενη (τουλαχιστον στο δικο μου μυαλο). Ειμαι 18 χρονων και η φοιτητικη μου ζωη μολις ξεκινησε. Πριν εναν περιπου χρονο αρχισα να παραδεχομαι (αργα αργα και με αρκετα πισωγυρισματα) οτι μου αρεσουν οι γυναικες. Η διαπιστωση αυτην, παγιωθηκε μεσα μου επειδη βρεθηκα τρελα ερωτευμενη με τη μια απο τις τρεις πιο κολλητες μου φιλες. Την τελευταια σχολικη χρονια δεθηκαμε παρα πολυ, ηρθαμε κοντα και ανοιχτηκαμε (σε αλλα θεματα). Πολλες φορες την επιανα να με κοιταζει επιμονα η να χρησιμοποιει διφορουμενες φρασεις σχετικα με τη σχεση μας που προσεδιδαν στη μεταξυ μας ατμοσφαιρα εναν ερωτισμο, τιποτε ξεκαθαρο ομως, μιας και προκειται για ατομο μαλλον διστακτικο εως φοβισμενο σε καποια θεματα. Οπως και να 'χει εγω προσπαθουσα να μη δινω σημασια στη συμπεριφορα της γιατι ηξερα οτι ηταν πολυ πιθανο να επεφτα θυμα της γνωστης εκφρασης «βλεπεις ο,τι θα ηθελες να δεις». Εξαλλου εδω δεν ημουν εγω η ιδια καλα καλα συνειδητοποιημενη, θα ημουν σιγουρη για τα «μηνυματα» που λαμβανα;

Και μετα απο τον μακροσκελη αυτον προλογο ερχομαστε στο τωρα. Αυτη τη στιγμη συγκατοικω με την αλλη (απο τις τρεις) κολλητες μου, ας την πουμε Κατερινα, στην οποια με το που φυγαμε απο την πολη μας μιλησα σχετικα(γιατι εφτασα στο αμην). Το καλο ειναι (η ετσι νομιζα) οτι περασα στη ιδια πολη και με τη φιλη μου που γουσταρω (ας την πουμε Ευα). Πριν δυο μηνες λοιπον κι ενω ειχαμε βγει για κρασια παρεα και με αλλα παιδια, γυρισε η Ευα εκει που καθομασταν διπλα και αρχισε να μου τριβεται (καποιοι απο την παρεα μας εβγαλαν φωτογραφια νομιζοντας οτι ειμαστε μεθυσμενες). Οταν ξαφνικα αρχισε να μου ψιθυριζει οτι με θελει, οτι θα με εβαζε κατω να με γαμησει, οτι την ειχα ερεθισει (μη με ρωτατε πως, δεν ξερω!), οτι φοβαται γιατι αυτο που νιωθει μπορει να χαλασει τη φιλια μας κι αλλα τετοια, οπως καταλαβαινετε τα ειδα ολα!!! Παρολαυτα δεν ξερω που ακριβως βρηκα την υπερανθρωπη ψυχραιμια και δεν της μιλησα για μενα. Τη ρωτησα αν ειχε πιει, αν καταλαβαινε τι ελεγε, αν τα εννοουσε κλπ και με βεβαιωνε σε καθε ερωτηση μου, πως ειχε συνειδηση των λεγομενων της. Της απαντησα οτι μαλλον ειχε κανει κεφαλι και δεν ανοιχτηκα περισσοτερο εκεινο το βραδυ θελοντας να ειμαι απολυτα σιγουρη πως ειναι νηφαλια. Δεν ηθελα να καρφωθω και στο τελος να αποδειχτει πως δεν ηξερε τι ελεγε. Αντεξα λοιπον να μην εκδηλωθω αν και ενιωθα οτι ειχα καταπιει την καρδια μου και χτυπουσε στον λαιμο μου. Την επομενη φορα που βρεθηκαμε για να βγουμε ολοι μαζι, αρχικα η αμηχανια της ξεχειλιζε απο τα αυτια οποτε προσπαθωντας να σπασω τον παγο εκανα πως δε θυμομουν τιποτε(παροτι δεν ημουν και τοσο ντιρλα) με το να λεω ασχετα και να μην αναφερομαι στο περιστατικο.

Εκεινο το βραδυ της την επεσε ενα παιδι με το οποιο ανταλλαξαν τηλεφωνα και κανονισαν να βρεθουνε. Δε χρειαζεται να σας πω πως αισθανθηκα, δε θελει φαντασια... Στις επομενες συναντησεις μας υπηρξαν ματιες και υποννοουμενα και απο τις δυο μας. Ενα παραδειγμα ειναι το εξης: Οταν τη ρωτησε η συγκατοικος της γιατι επαψε να συνανταει το παιδι που γνωρισε, εκεινη ειπε οτι δεν ηθελε εκεινον. Και οταν τη ρωτησα εγω γιατι δεν τον ηθελε και θελησα να μαθω αν σκεφτεται κανεναν αλλον, εσκυψε, με φιλησε στο μαγουλο και μου χαμογελασε. Θα μου πειτε, πολυ τα μιρμιριζεις τα πραγματα και μπορει να εχετε δικιο. Δυστυχως ομως δεν τελειωσα ακομη...

Παμε τωρα στη τριτη και τελευταια (ναι ναι μπορειτε να κανετε «ουφφφ» αφοβα, δε σας παρεξηγω)βραδια. Βγηκαμε ξανα το βραδυ, πηγαμε στην ιδια ταβερνα οπως την πρωτη φορα και μετα απο μια τεραστια εσωτερικη παλη, δεν αντεξα η γυναικα! Την επιασα και τη ρωτησα αν οσα ειχε πει την προηγουμενη φορα τα εννοουσε(μιας και εκεινη τη στιγμη δεν ειχαμε πιει σταγονα). Κι εκεινη απαντησε με σκυμμενο το κεφαλι ενα αφοπλιστικοτατο «ναι». Αποφασισα λοιπον να της μιλησω και της ζητησα να παμε στην τουαλετα. Να παραθεσω τον διαλογο; Θα τον παραθεσω. Τοσο μπλα μπλα φαγατε, λιγο ακομη, ε, δεν πειραζει... Ακουστε λοιπον: «Οσα ειπες τα εννοουσες;» «Ναι» «Δηλαδη τι ακριβως νιωθεις;» «Ε, να, οταν με αγγιζεις κατι παθαινω. Δεν ειναι φιλικο και φοβαμαι.» «Γιατι φοβασαι;» «Γιατι εισαι γυναικα και φιλη μου» «Ε και τι εγινε;» «Δεν ξερω, δε θελω να σε χασω...και δε θελω η πρωτη μου φορα να ειναι με γυναικα». «Με εχεις κανει να σε σκεφτομαι και να κλαιω..θα μου μεινεις απωθημενο» «Οχι δε θα σου μεινω. Ασε πρωτα να δοκιμασω με αντρα και μετα βλεπουμε». Αυτα πανω κατω. Ελπιζω να καταλαβατε ποια ελεγε τι. Μετα απο αυτον τον διαλογο εχασα την υπερανθρωπη ψυχραιμια μου και της εδωσα να καταλαβει με εντονο τροπο οτι ηθελα να τη φιλησω. Και εδω ερχεται η τεραστια ηττα... Ξαφνικα φρικαρε, και οταν τη ρωτησα τι εγιναν οσα ειχε πει μου απαντησε οτι τα ειχε ξεχασει(χαρακτηριστικα μου ειπε «εγω ξεχναω τι ειπα πριν 5 λεπτα). Δε δοθηκε συνεχεια στο θεμα και οι μερες περνουσαν χωρις να αναφερομαστε σε τιποτε απο αυτα. Η αμηχανια ηταν εκδηλη καποιες φορες και δεν το αντεχα αυτο. Μεσα σε ολα ηταν φιλη μου! Ο ερωτας βεβαια υπερισχυσε και καποια μερα εκανα μια μαλακια. Θελοντας να την κανω να ζηλεψει ενεδωσα σε ενα παιδι απο την παρεα που με ηθελε και τον φιλησα μπροστα της. Θυμαμαι οτι εκεινο το βραδυ ηταν χαλια μετα απο αυτο αλλα δεν μπορω να ειμαι σιγουρη για το γιατι (δε μου αρεσει να παραμυθιαζομαι). Αργοτερα το ιδιο βραδυ μου ειπε οτι ηταν ερωτευμενη με ενα απο τα αγορια της παρεας.

Και τωρα θα σας πω την κατηφορικη συνεχεια. Μετα απο εκεινο το βραδυ εμαθε ολη η υπολοιπη παρεα (μαζι και καποιοι που δε με χωνευαν για καποιους δικους τους λογους) την παραποιημενη αληθεια οτι (οταν ειχαν παιχτει οι φασεις μεταξυ μας) εγω (μονο)της την ειχα πεσει αγρια, οτι ειχα γινει βιαιη κλπ κλπ (μονο που δεν τη βιασα δλδ!)με αποτελεσμα να γινω βουκινο σε παλιους και νεους γνωστους και να μου βγει το ονομα ως λεσβια (που ειμαι και το χαιρομαι αλλα αμα ηθελα να το βγαλω ντουντουκα το εκανα και μονη μου)Στην παρουσα φαση μετα απο μια αποτυχημενη προσπαθεια να γινουμε οπως πριν, εχουμε χαθει. Τη βλεπω αραια και που, οπως και τη συγκατοικο της (που βρεθηκε στη μεση και μαλλον διαλεξε πλευρα), σχεδον τυπικα. Το βασανιστικο ειναι οτι πλεον, εχοντας εξασφαλισει πως ο,τι και να πω σε οποιονδηποτε κανεις δε θα με πιστεψει, συνεχιζει να μου πεταει ξεκαθαρα υπονοουμενα που πλεον δε νομιζω να τα βγαζω απο το μυαλο μου (μεχρι που σχεδον ξαναειπε οτι εννοουσε ολα οσα ειχε πει!!!)

...Οπως καταλαβαινετε δε χρειαζομαι τοσο τη συμβουλη σας αφου δεν υπαρχει πλεον κατι να κανω οσο κι αν με ποναει αυτο (εκτος απο την ιδια εχασα και τη μιση μου παρεα), οσο τη γνωμη σας σχετικα με το τι μπορει τελικα να ενιωθε...Τα εννοουσε; Με επαιζε για καποιον ακατανοητο λογο; Τι επαθε μεσα σε μια νυχτα και τα πηρε ολα πισω; Αν την ενοχλησε η αντιδραση μου(που ενεδωσα σε οσα μου ειπε) γιατι δεν αντεδρασε πιο νωρις και με εκανε ρομπα μετα απο εκεινο το βραδυ που (ηλιθιως) φιλησα το παιδι; Ξερω οτι μπορει να με ρωτησετε τι σημασια εχει πια και γιατι συνεχιζω να ασχολουμαι και πρηζω και το δικο σας..συκωτι. Ε, νεραιδες μου, πρωτος ερωτας ειναι αυτος...δεν τον εζησα που δεν τον εζησα ε, δε λεει να μου μειωθει και η απορια! Δεν καταλαβα απο που μου 'ρθε που λενε! Θα μου δωσετε τα πολυτιμα αντικειμενικα και ψυχραιμα φωτα σας;;;

(Ειδα ξανα το mail μου και ειναι τεραστιο...sooooooooooooryyyyyyyyy...Ακομη κι αν με κραξετε αγρια εγω θα εξακολουθησω να ειμαι επιτιμο μελος του fanclub σας!!)

Φιλιαααα

Little confused lesbian

Αγαπητή ερωτομπερδεμένη,

Έκανα το λάθος να διαβάσω το γράμμα σου όσο έβαφα τα νύχια μου. Με μπέρδεψες τόσο πολύ, που προς στιγμήν νόμισα ότι περνούσα ρίμελ, οπότε καταλαβαίνεις το αποτέλεσμα. Ένα σου λέω μόνο: ασετόν στα βλέφαρα! Και γι αυτό φταις φυσικά εσύ! Παρ' όλα αυτά επειδή είμαι η Καλή Νεράιδα, δεν θα σε μαστιγώσω, αλλά θα σου τα πω απλά και ξεκάθαρα.

Είναι αδύνατον να καταλάβουμε πως (και αν) δουλεύει το μυαλό της φίλης σου. Εδώ δεν ξέρουμε τι γίνεται στο δικό σου μυαλό, τι μου λες τώρα; Εσύ, παρότι την γούσταρες, μπήκες στο καβούκι σου όταν σου τα έριξε, έκανες ότι δεν ξέρεις τίποτε και άρχισες να κάνεις ατελείωτες μαλακίες για δήθεν «ξεκάρφωμα»...

Τέλος πάντων, αν εξακολουθεί να σε ενδιαφέρει ερωτικά η κοπελιά, η μόνη λύση είναι να ξεκαθαρίσετε τα πράγματα. Μίλησέ της. Κανόνισε να βρεθείτε σε ήσυχο μέρος (όχι ξανά σε τουαλέτες, για όνομα της θεάς!) και μιλήστε χωρίς εντάσεις. Προσπάθησε να μην είσαι επικριτική τύπου: γιατί έκανες αυτό, γιατί είπες εκείνο. Τα έκανε και τα είπε γιατί στο κεφάλι της τα έχει κάνει μαλλιά (απ' έξω) - κουβάρια (από μέσα). Άσε τελείως το παρελθόν, τα σουπα και τα μούπες. Μην εντείνεις την ατμόσφαιρα. Μίλησέ της πρώτα για σένα, πες της πόσο την θέλεις και ρώτα την τι νοιώθει αυτή και τι θα ήθελε να κάνετε από δω και μπρος.

Αν σου πει «όχι», ή ακόμη και αν σου δώσει απαντήσεις «ήξεις αφήξεις», κόψε μαχαίρι τις σχέσεις. Δεν έχει νόημα να συνεχίζεις αν (μόνον) εσύ έχεις τόσο έντονα ερωτικά συναισθήματα.

Πάρε την κατάσταση στα χέρια σου και κουράγιο, τα πράγματα δεν είναι τόσο τραγικά.

Η τραγικά καλή, Καλή Νεράιδα

Μικρή μπερδεμένη λεσβία,

Νομίζω ότι στο 18^ο κεφάλαιο του γράμματός σου βρήκα τη λύση: Κλειστείτε πάλι στην τουαλέτα, αλλά αυτή τη φορά ρίξ' τη στη λεκάνη και τράβα το καζανάκι. Η κοπελιά προφανώς σε γουστάρει αλλά δεν ξέρει τι της γίνεται λόγω του κόμπλεξ που της αρέσουν γυναίκες. Ή αυτό ή είναι παλαβή. Εσύ τι μπορείς να κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση:

α) να της την πέσεις στην ψύχρα, να της τα πεις όλα όπως ακριβώς τα αισθάνεσαι, ότι είσαι ερωτευμένη, θέλεις να κατασκηνώσεις ανάμεσα στα σκέλια της, ν' αποκτήσετε κατοικίδιο μαζί κτλ. Αν δεν ανταποκριθεί, βλ. καζανάκι.

β) να κάνεις υπομονή. Να την πλευρίζεις απ' έξω απ' έξω με τη μέθοδο της σταγόνας. Δεν ξέρω αν θα πετύχει, αλλά σίγουρα θα σπάσουν τα νεύρα σου, οπότε βλ. καζανάκι.

γ) να τη στείλεις στη μαμά της και στον δύσμοιρο άντρα που θα τη φορτωθεί κι εσύ να βάλεις πλεύση για άλλη γυναίκα, μια γυναίκα με την οποία θα γνωρίσεις ένα πανέμορφο έρωτα.

δ) πέσε εσύ στη λεκάνη και τράβα το καζανάκι.

Η Καλύτερη Νεράιδα