Σύνδεση

Σύντομα το 10% θα ενεργοποιήσει τις εγγραφές χρηστών.



Μετά την ενεργοποίηση, μόνο εγγεγραμμένοι χρήστες θα μπορούν να δημοσιεύουν στο φόρουμ ή να χρησιμοποιούν το chat.
Έχουμε 64 επισκέπτες on-line.

«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»

Συνέντευξη

του Θοδωρή Αντωνόπουλου

Η Σπεράντζα είναι ένα κινούμενο "θέλω". Μια γυναίκα που απέδειξε με τη ζωή της ότι το να είσαι εντάξει με τον εαυτό σου) είναι γένους θηλυκού. Η θρυλική μόρτισσα του ελληνικού σινεμά σίγουρα δεν είναι «του Μπάκιγχαμ», όπως σαρκάζει. Ευτυχώς.




Με αφορμή τον θάνατο της Σπεράντζας Βρανά, το 10% αναδημοσιεύει τη συνέντευξη που είχε δώσει στον συντάκτη μας Θοδωρή Αντωνόπουλο το 2006.

vrana-01«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου. Λυτρώσου! Καλύτερα η "Λουλού στο σύρμα", παρά μίζερη και καταπιεσμένη. Ευτυχής όποιος γεύεται την κάθε επιθυμία του».

Η παρουσία της πληθωρική. Το βλέμμα της αφοπλιστικό. Ο λόγος της ευθύς, κελαρυστός. Είναι ευσυγκίνητη, εκφραστική, αγαπησιάρα. Έχει αύρα και τσαγανό – σε πουλά και σε αγοράζει ώσπου να πεις κύμινο.

Υπήρξε σταρ. Θεογκόμενα. Αθυρόστομη. Αδερφομάνα. Πληθωρική στις επιθυμίες της και γενναία στη διεκδίκησή τους. Δεν υπήρξε θέλω της που δεν το ικανοποίησε: από τα μπουλούκια που δεν δίστασε να βγει μέχρι το να γίνει συγγραφέας ή να δοκιμάσει να γίνει ζωγράφος.

«Κι άλλη συνέντευξη; Έχω βαρεθεί να τα λέω... Τι, είστε από γκέι περιοδικό; Ε τότε καλώς να σας δεχτώ!». Σπεράντζα, όπως Ελπίδα. Ένας ζωντανός θρύλος της χρυσής εποχής της επιθεώρησης. Όταν κεντούσε στη σκηνή πλάι στον Ρίζο, τον Μαυρέα, τη Νέζερ, τον Αυλωνίτη, τη Ρένα Ντορ, την Μπέμπα Δόξα, τον Σταυρίδη, ήμουν αγέννητος. Όταν έπαιξε στην «Κάλπικη Λίρα» τη συμπαθέστερη πόρνη του ελληνικού σινεμά, μαθητής. Έτσι ξανάνιωσα όταν βρέθηκα απέναντί της, κι ας κοντεύω πια σαράντα.


 

Τι πραγματεύεται το τελευταίο σας βιβλίο, το «Έλα Καλέ, Τώρααα!»;

Τις αναμνήσεις και τις απόψεις μου γύρω από την τελευταία εικοσαετία. Αισθάνομαι, ξέρεις, ότι έχω ζήσει τρεις ζωές. Η πρώτη ήταν ώσπου ορφάνεψα - νωρίς νωρίς. Η δεύτερη στο θέατρο. Η τρίτη είναι η ζωή μετά το θέατρο, οπότε πλέον αφοσιώθηκα στη συγγραφή και ανακάλυψα μια πραγματικότητα που μέχρι τότε αγνοούσα.

Τι ήταν το θέατρο για σας;

Ένα ασίγαστο πάθος. Ένας φλογερός εραστής που, έτσι και σε αρπάξει στα μπράτσα του και σε αγκαλιάσει σφικτά, δεν θες τίποτε άλλο. Ζεις για τον οργασμό τού «μπράβο».

«Δεν έδινα ποτέ λογαριασμό πουθενά. Γλεντούσα όπως μου άρεσε. Το σεξ ήταν κάτι σαν φαγητό για μένα – και πείναγα πολύ συχνά...»

Σήμερα για τι ζείτε;

Σήμερα ζούμε όλοι μας την εποχή του Μεγάλου Αυνανισμού. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Τη σημερινή σόου μπίζνες πώς την κρίνετε;

Άγριο πράγμα. Στην εποχή μου ουδέποτε ηθοποιός έβαζε τρικλοποδιά σε άλλον. Ήταν τόσο δυνατοί οι θεατρίνοι που δεν χρειαζόταν. Εντάξει, γίνονταν στραβές, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό.

Είσαστε πάντοτε ειλικρινής;

Απολύτως. Σε όλες μου τις σχέσεις, φιλικές ή ερωτικές. Ψέματα θα έλεγα μόνο αν επρόκειτο για ζήτημα ζωής και θανάτου.Ωστόσο, όταν ξέρεις πως μια αλήθεια θα πληγώσει πολύ τον αποδέκτη της, είναι προτιμότερο να τον αφήσεις στο ψέμα του.

Θα συγχωρούσατε στον άντρα σας μια απιστία;

Ουδέποτε. Ούτε κι εκείνος φυσικά. Ξέραμε και οι δυο μας πότε να λέμε στοπ στους πειρασμούς. Μα ρε πούστη, να έχεις τον Θεό και να κοιτάς τους αγίους;

«Αρκετές γυναίκες είχαν τσιμπηθεί μαζί μου. Σε κάποιες περιπτώσεις ενέδωσα. Δεν ήταν όμως κάτι που με συνέπαιρνε. Είμαι φανατική θιασώτης του αντρικού οργάνου! Υπάρχει ωραιότερο πράγμα;»

vranaΕίστε λοιπόν κατά της εναλλαγής συντρόφων. Λόγοι ηθικής;

Μοιάζω πουριτανή; Απλώς εμένα δεν θα μου το επέτρεπε ποτέ η αγάπη που τρέφω προς τον σύντροφό μου. Η απιστία πικραίνει θύμα και θύτη, ρε γαμώ το! Ενθουσιαζόμαστε με κάποιον τρίτο και φανταζόμαστε πως θα μας πάει στον παράδεισο. Αλλά φτάνοντας εκεί αντικρίζουμε έναν κηπάκο δίχως ένα έστω ωραίο λουλουδάκι...

Υπήρξατε πολύ ανεξάρτητη γυναίκα. Πώς τα καταφέρατε;

Ορφάνεψα μικρή και έτσι δεν είχα να δώσω λογαριασμό πουθενά. Έπαιρνα τη ζωή όπως μου ερχόταν. Γλεντούσα όπως μου άρεσε. Το σεξ ήταν κάτι σαν φαγητό για μένα - και πείναγα πολύ συχνά... Ποτέ όμως δεν έκανα πορνεία, ούτε ξεπέτες - αν εξαιρέσω μία χάριν ενός γοητευτικού νεαρού θαυμαστή μου.

Πόσο διέφερε το φλερτ, οι σχέσεις εκείνα τα χρόνια;

Υπήρχε ακόμα ρομαντισμός. Υπήρχε η διαφορά αρσενικού-θηλυκού. Τα αγόρια ήταν κυνηγοί, τα κορίτσια είχαν μια φυσική αιδημοσύνη.

Γράφετε κάπου πως φταίει και η γυναικεία απελευθέρωση γι' αυτό.

Μα δεν υπάρχει ισότης, νεαρέ μου! Στα δικαιώματα ναι, στις δουλειές και στον έρωτα όμως όχι. Πολλές γυναίκες το έχουν παρεξηγήσει το θέμα. Να μαγειρεύει και ο άντρας αλλά για χόμπι, όχι γιατί έτσι πρέπει. Να οδηγεί η γυναίκα, αλλά όχι νταλίκα!

Πιστεύετε λοιπόν στη διάκριση των ρόλων. Τους γκέι πού τους τοποθετείτε;

Είναι μια ιδιαιτερότητα. Αλλά ο έρωτας είναι πάντοτε ίδιος. Είχα και έχω πολλούς γκέι φίλους. Πολλοί σπουδαίοι έκλαψαν σε τούτους εδώ τους ώμους. Ορισμένοι με είχαν κιόλας καψουρευτεί...

Πώς ήταν τότε τα πράγματα για τους γκέι;

Καταρχήν δεν υπήρχαν «γκέι». Υπήρχαν αδελφές, κωλομπαράδες, πούστηδες... Εγώ προτιμώ αυτό το τελευταίο γιατί μου γεμίζει το στόμα! Ή μια άλλη, πιο χαριτωμένη λέξη, «μελανζέ»...

Οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι δεν προσβάλλονταν από τέτοιους χαρακτηρισμούς;

Οι φανεροί; Έλα καλέ! Απεναντίας. Είχαν φοβερό χιούμορ, κράζονταν από μόνοι τους. Υπήρχε καταπίεση, αλλά υπήρχε και άφθονη ερωτική προσφορά για τους τολμηρούς. Υπήρχαν και λεσβίες, στον καλλιτεχνικό κυρίως χώρο, αλλά ήταν πιο κρυφές.

vrana-03
Εσείς είχατε εμπειρίες με γυναίκες;

Αρκετές είχαν τσιμπηθεί μαζί μου. Σε κάποιες περιπτώσεις ενέδωσα. Φυλάγω μάλιστα κάποια ερωτικά γράμματα από γυναίκες, σκέτα ποιήματα! Μία τους είναι επώνυμη... Δεν ήταν όμως κάτι που με συνέπαιρνε. Είμαι, βλέπεις, φανατική θιασώτης του αντρικού οργάνου – μαμά μου! Υπάρχει ωραιότερο πράγμα;

«Γύρισα, ταξίδεψα, δούλεψα, αγαπήθηκα, ερωτεύθηκα και γαμήθηκα καλά τον καιρό που έπρεπε. Χόρτασα τις ηδονές κι έτσι δεν έχω απωθημένα. Είμαι «πλήρης ημερών» από σεξ. Τι άλλο να ζητήσω;

Πώς περνάτε πλέον τις μέρες σας;

Τι τα θες, Θοδωρή, ου γαρ έρχεται μόνον! Έχω τα χέρια μου, τα πόδια μου, τη μέση μου... Ψυχικά όμως νιώθω περδίκι. Ολημερίς τραγουδάω. Τις νύχτες ακούω μουσική και διαβάζω ως αργά. Πηγαίνω θέατρο. Ράβω, βλέπω τηλεόραση, παίζω και κάνα χαρτάκι. Φροντίζω σκυλάκια - είμαι σκυλομάνα! Γράφω ακόμα ένα βιβλίο κι ύστερα λέω να ασχοληθώ με τη ζωγραφική... Είμαι χαρούμενος, αισιόδοξος, δραστήριος άνθρωπος.

Πώς τα καταφέρατε;

Είμαι ισορροπημένο άτομο γιατί γύρισα, ταξίδεψα, δούλεψα, αγαπήθηκα, ερωτεύθηκα και γαμήθηκα καλά τον καιρό που έπρεπε. Χόρτασα τις ηδονές κι έτσι δεν έχω απωθημένα. Είμαι «πλήρης ημερών» από σεξ. Είμαι επίσης γεμάτη από χειροκρότημα για τη δουλειά μου. Τι άλλο να ζητήσω;


«... Η πρώτη μου λεσβιακή εμπειρία ήταν στα δεκάξι μου. Ήμασταν με ένα μπουλούκι κάπου στην Πελοπόννησο. Με έβαλαν να μείνω στο ίδιο δωμάτιο με την Γ..., μια ηθοποιό λίγο μεγαλύτερή μου. Το βράδυ μετά την παράσταση εγώ διάβαζα οσότου αποκοιμηθώ ενώ εκείνη έγραφε γράμματα. «Πού γράφεις;», τη ρώτησα. «Ε να, στη δικιά μου» απάντησε. Αργά τη νύχτα ξύπνησα από ένα χέρι που με πασπάτευε. Μου άνοιξαν κι εμένα κάποιες ορέξεις, γύρισα και... Την επόμενη νύχτα εκείνη έγραφε ξανά. «Πού γράφεις πάλι;» απόρησα. «Σε σένα», αποκρίθηκε».

«... Γνώρισα κάποτε στο «Καφέ Σπορ» στην Ομόνοια ένα όμορφο, πολύ θηλυπρεπές αγόρι που αργότερα έγινε τραβεστί. Αυτός είχε στοιχηματίσει με τους φίλους του ότι θα με έριχνε. Το μαθαίνω εγώ κι από περιέργεια τον καλώ στο ξενοδοχείο μου. Έρχεται με ένα κουτί πάστες. Καθίσαμε, τις φάγαμε με τα χέρια και ύστερα, αφού με αγκάλιασε τρυφερά, με έπιασε και μου έκανε έρωτα σαν πραγματικό αρσενικό. Κέρδισε εκείνος το στοίχημα κι εγώ την εμπειρία!»

«... Μια αδελφή ηθοποιός, είχε καμακώσει ένα τεκνό στην παράσταση και του είχε πει να τον περιμένει στα παρασκήνια στο τέλος. Όταν έφτασε λοιπόν, είδε έναν άλλο συνάδελφό του να παίρνει του τεκνού τσιμπούκι: «Τη μπουκιά από το στόμα, μωρή!» τσίριξε έξαλλος».

«... Ήταν τρεις «μελανζέ» ένας ηθοποιός και δύο χορευτές– που είχαν νοικιάσει διαμέρισμα κοντά στον Εθνικό Κήπο για να πηγαίνουν εκεί με τους τσολιάδες. Έλειπε περιοδεία ο ένας και είχαν μείνει ο ηθοποιός κι ένας χορευτής, η Ζαζά και η Ραρά. Λέει λοιπόν ο πρώτος: «Μωρή φιλενάδα, πάω στη λαϊκή κι έρχομαι, κοίτα μην πάρεις κανένα φαντάρο. Να είμαι κι εγώ!». Όταν γυρνά με τις σακούλες, βρίσκει τον άλλο να είναι στο κρεβάτι με τέσσερις γύρω του και να τους παίζει τα παπάρια τους. Του λέει λοιπόν για να τον πικάρει: «Ήξερα, μωρή, ότι είσαι χορεύτρια αλλά όχι και ζογκλέρ!"

 
(23 Ψήφοι)
Συζήτηση (11 μηνύματα)
Απ:«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»
Nov 27 2009 17:32:57
Ευχαριστώ γιά τα καλά σας λόγια. Έχω κατά καιρούς κάνει λόγο γιά το site και γιά το gaypatras σε κάποιους gay (4 ή 5), αλλά δε βλέπω νέα άτομα. Εμένα μου αρέσει αυτή η συζήτηση που γίνεται εδώ και νομίζω ότι θα άρεσε και σε άλλους. Το λέω αυτό γιατί η διακίνηση των ιδεών είναι που με ενδιαφέρει να γίνεται σε όσο το δυνατό περισσότερους. Προτείνετέ το κι εσείς σε όσους μπορείτε.
#3577
Απ:«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»
Jan 06 2010 13:15:12
Δημήτρη τα είπες, και...ξαλάφρωσα!

Εννοώ ότι διαβάζοντάς σε, ένιωθα ότι μιλάω εγώ: Μ' εκφράζουν απόλυτα όσα έγραψες για τις ξεπερασμένες αντιλήψεις της Σπεράντζας Βρανά.
"Έγραψε" αυτό το post! Ειδικά το Υ.Γ 1 ελπίζω να το διαβάσουν πολλοί...
Το παραθέτω:

"Ούτε θεωρώ την παντόφλα και τη μονογαμία ως εισιτήριο γιά να διεκδικήσουμε τη θέση μας στην κοινωνία. Και το cruising ακόμα έχει τη γλύκα του. Απλά θεωρώ ότι όπως σαν άτομα, έτσι και σαν κοινωνική οντότητα πρέπει να πάμε παραπέρα."
Dimitris T


Επίσης θα συμφωνήσω μαζί σου ότι αυτό το site είναι πολύ καλό. Γι' αυτό πρότεινα το 10% σε 5-6 άτομα εδώ στη Θεσσαλονίκη, δίνοντάς τους μάλιστα και τη διεύθυνση σε...χαρτάκι! Όμως, κι εγώ το βλέπω ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τέτοιες ιστοσελίδες. Μάλιστα ένας γνωστός μου μου το 'πε στα ίσια: "Δε με νοιάζουν αυτά!"

Δεν ξέρω, το θεωρώ πολύ πιθανό να φταίει και το ντουλαπίστικο κλίμα της Θεσσαλονίκης. Έχω καταλάβει ότι οι gay της Θεσσαλονίκης φερόμαστε σα να είμαστε σε κάποια μικρή επαρχιακή πόλη. Λες και δε μένουμε στην πόλη του 1.000.000 κατοίκων...
Τώρα πια κάτι πάει ν' αλλάξει με πολύ αργούς ρυθμούς. Βοηθάει πιστεύω και η κυκλοφορία του περιοδικού Screw, αλλά και η δράση της (έστω ολιγομελούς) οργάνωσης "Σύμπραξη κατά της ομοφυλοφοβίας". sympraxi.org/
Επίσης υπάρχει και το "Μωβ καφενείο" της αντιεξουσιαστικής κατάληψης "Φάμπρικα Υφανέτ", που οργανώνει προβολές ταινιών και συζητήσεις πάνω σε ΛΟΑΤ θέματα. www.yfanet.net/content/view/%CE%9C%CF%89...BD%CE%B5%CE%AF%CE%BF
#3831
Απ:«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»
Jan 06 2010 14:29:58
Κι εγώ, μη νομίζεις ότι έχω και πολλή επιτυχία σε αυτό! 2-3 άτομα νομίζω ότι θα μπήκαν από περιέργεια να δουν, και αυτοί ήταν γνωστοί μου, όχι άγνωστοι.

Αυτό το ορθό-κοφτό "εμένα δε με ενδιαφέρουν αυτά" (νοιάζομαι αποκλειστικά και μόνο για αρπαχτές σε χώρους συνάντησης, ή γιά site γνωριμιών) είναι κατά τη γνώμη μου το ζουμί. Γιατί δεν κρύβει αδιαφορία, αλλά συνειδητή άρνηση, ίσως και φόβο ότι περνάς μιά κόκκινη γραμμή. Όπως άλλοι πέρασαν τη ζωή τους σε τουαλέτες, κάποιοι βάζουν το σύνορο λίγο παραπέρα, αλλά (το έχω ξαναγράψει αυτό) νομίζουμε ότι το να αρχίσουμε να έχουμε ένα μικρό ενδιαφέρον γιά τα gay ζητήματα, είναι σαν να βγούμε στον ακτιβισμό. Ούτε να πάρουμε το τουφέκι και να βγούμε στο βουνό! Βλέπεις και από άλλες συζητήσεις εδώ μέσα ότι ακόμα και άτομα που έχουν προσωπικά αιτήματα (ποσο μάλλον όσοι δεν έχουν), δυσκολεύονται να τα πολιτικοποιήσουν, δηλαδή να πουν εγώ θα ψηφίζω έτσι, θα δώσω ένα συμβολικό ποσό γιά την ΟΛΚΕ ή τη Σύνθεση, ή το Athenspride, θα πάω στο pride, έστω στην Πλατεία, όλα είναι βήματα. Η παραμικρή πολιτικοποίηση των αιτημάτων κάνει πολλούς να νομίζουν ότι βγαίνουν εκτός νόμου, ενώ είναι ακριβώς μέσα στο αντιπροσωπευτικό σύστημα. Εγώ θεωρώ ότι ακόμα και οι bi, ή οι παντρεμένοι gay, θα μπορούσαν να είναι κοινωνοί αυτών των ιδεών και να στηρίζουν την προοδευτική προοπτική μέσα στην κοινωνία! Όχι να τις σνομπάρουν ακόμα και οι καρα-gay! Τέλος πάντων, όπως ο καθένας θέλει το φάρμακό του, έτσι κι εγώ όποτε μπορώ, πετάω το βελάκι μου και πιάνομαι από τα πατήματα που θα μου δώσει ο καθένας. Όταν πχ, στην προηγούμενη συζήτηση γιά την αστυνομία ο συνομιλητής έλεγε ότι θέλει απλώς και μόνο ισότητα, ή ναι στους γάμους, λέω γιά κάτσε. Δηλαδή τώρα τα έχουμε αυτά; Και αν δεν τα έχουμε, τι θα κάνουμε; Συμφωνούμε φιλοσοφικά και μετά πάμε και ψηφίζουμε εκείνους που είναι άκρως αντίθετοι! Δεν έχει λογική! Και δεν έχει λογική γιατί αυτές οι συμπεριφορές δεν έχουν εκτεθεί στη βάσανο της λογικής. Γι' αυτό είπα ότι το ΠΑΣΟΚ αν δώσει ψήφο στα παιδιά των μεταναστών, θα πάρει 200000 κουκιά, ενώ αν κάνει κάτι γιά εμάς, θα έχει κόστος χωρίς όφελος. Γιατί θα ξαναπώ τη λέξη, ψωλαρμενίζουμε. Χωρίς να θέλω να θίξω τα φιλομεταναστευτικά σου αισθήματα, επισημαίνω ότι στην Καλιφόρνια οι αφροαμερικανοί ψήφισαν σε ποσοστό 70-80% υπέρ της «πρότασης 8» για την κατάργηση του πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφύλων και στη Βρετανία, ενώ οι ομοφυλόφιλοι συχνά βρέθηκαν μαζί στους δρόμους με μουσουλμάνους μετανάστες τη δεκαετία του ’70, σήμερα αντιμετωπίζουν και το δικό τους ρατσισμό και συντηρητισμό. Ο ρατσισμός είναι περίεργη πάθηση! Κολλάει και το θύμα του. Πέρα από αυτό, οι κοινότητες που έχουν ως βάση τη θρησκεία είναι συντηρητικές και ενώ ζητούν ανθρώπινα δικαιώματα όταν τα χρειάζονται οι ίδιοι, τα ξεχνούν για την κόρη τους που θέλει να έχει προγαμιαίες σχέσεις, ή τον ομοφυλόφιλο γιό τους. Είναι κουλτούρες πιό πίσω από εμάς στα δικαιώματα των gay.

Υπομονή και κουράγιο λοιπόν με όλους και κυρίως να μην τους παίρνουμε από τα μούτρα! Λίγο-λίγο, σαν το φάρμακο!

Φιλάκια!
#3833
Απ:«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»
Jan 06 2010 16:41:47
Κι εγώ το σκεφτεί ότι και οι παντρεμένοι gay θα μπορούσαν να είναι μαζί μας, τουλάχιστον σε επίπεδο ψήφου.
Σε ό,τι αφορά πάντως την κυρίαρχη πεντακομματική πολιτική, έχω απογοητευτεί εντελώς. Κι εγώ ήλπιζα ότι κάτι θα κάνει ο Γ. Παπανδρέου για μας τους gay, αλλά πλέον δε το πιστεύω. Θα περιμένω και την προεδρική εκλογή, αλλά μη ξεχνάμε ότι μετά έρχονται και δημοτικές εκλογές. Άρα τί; Θα περιμένουμε να γίνουν κι αυτές; Έπειτα μην ξεχνάμε ότι Υπουργός Δικαιοσύνης είναι ο Καστανίδης από τη Θεσσαλονίκη. Εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο "άγρια" σε σχέση με την Αθήνα. (Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε τον Ψωμιάδη για Νομάρχη...) Δηλαδή θα ψηφίσει ο Καστανίδης το Σύμφωνο Συμβίωσης, και μετά θα ζητήσει την ψήφο των Θεσσαλονικιών στις επόμενες βουλευτικές εκλογές; Πιστεύεις κάτι τέτοιο Δημήτρη;

Έχω καταλήξει ότι από το πεντακομματικό σύστημα δεν έχουμε να περιμένουμε και πολλά. Για το ΠΑΣΟΚ, τα βλέπουμε τώρα που κυβερνάει πόση σημασία μας δίνει, ΝΔ-ΚΚΕ-ΛΑΟΣ ούτε για πλάκα, και στο ΣΥΡΙΖΑ που μας στηρίζει συνήθως, έχουν τεράστια εσωτερικά προβλήματα, που μπορέι να φτάσουν έως και στη διάσπαση.

Φιλιά κι απο μένα!
#3835
Απ:«Πέτα τα πέπλα, ρε πουλάκι μου!»
Jan 06 2010 18:02:04
Δεν είμαι τόσο απαισιόδοξος. Αν βγεί, όπως αναμένεται, καταδικαστική απόφαση από το ΕΔΑΔ γιά το ΣΣ, ίσως "διευκολυνθεί" να το κάνει. Αν τεθεί θέμα κεντρικής πολιτικής γραμμής, δεν έχει σημασία που εκλέγεται ο καθένας. Γιά την ψήφο στους μετανάστες, δηλαδή, δεν έχει αντιδράσεις; Χαμός γίνεται στο διαδίκτυο.

Σίγουρα όμως θα είναι μισερά πράγματα, γιά να τραβάει η βαλίτσα της πολιτικής ομηρίας. Έτσι και αλλιώς μετά από ένα τέτοιο μέτρο θα περάσουν χρόνια μέχρι να ριζώσει κοινωνικά, θα υπάρξουν δικαστικές προστριβές σχετικά με το περιεχόμενό του (ασφάλειες, κληρονομιές, δικαιώματα εγγυτέρου συγγενούς κά). Πάντοτε έτσι πάνε τα πράγματα. Και το '82 που έγινε ο π. γάμος, τον ζητούσε η κοινωνία; Ελάχιστοι π. γάμοι γίνονταν κυρίως μεταξύ αλλόδοξων, μετρημένων στα δάχτυλα λόγω συνειδήσεως κλπ. Σήμερα είναι το 20% των γάμων. Αλλά και λίγους που εξυπηρέτησε τότε, άξιζε. Το ίδιο και η πολιτική κηδεία και η αποτέφρωση. Ακόμα και Ευρωπαίοι ή Αμερικανοί που πεθαίνουν εδώ, συχνά οι συγγενείς τους αναγκάζονται να πληρώνουν ένα σωρό λεφτά γιά να πάει η σωρός στη Βουλγαρία. Ψηφίστηκε ο νόμος εδώ και 3 χρόνια από συντριπτική πλειοψηφία (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Αριστερά) και ακόμα δεν έχει χωροθετηθεί χώρος στο Δ. Αθηναίων! Κάπως έτσι πάνε τα πράγματα, στην Ελλάδα βρισκόμαστε, άλλωστε.
#3837
Υπάρχουν πάρα πολλά μηνύματα. Δεστε στο φόρουμ για πλήρη συζήτηση.
Συζήτηση αυτού του άρθρου στο φόρουμ. (11 δημοσιεύσεις)