Αυτό το θέμα ασχολείται με το άρθρο: Πρακτικά βήματα για όταν οι γονείς μας κακοποιούνnnki emena me tapinonh h mana mou kai me apeilh thelo na fygo apo to spiti kai fysika h opoia anafora gia (atoma)san emena episyrh soria brision kai sxolion gia narkotika kai kakes parees gia ayth oi gay einaI EKDIDOMENOI,NARKOMANEIS KAI SATANISTES.THELEI NA ME KRATHSEI XORIS DOULEIA ATHN MIKRH POLH KAI NA ME ELENXEI .EGO THELO NA FYGO ME ENAN KOLLHTO GAY GIA ATHINA KAI FANTAZESTE TI EXEI PEI GIA TO PAIDEI.KATHE MERA ZOUME TSAKOMOUS ALA PARATRAGOUDA..."H KORH MOU DEN PAEI ME GYNAIKES",DEN THA FYGEIS MAYTON,DEN THA PAS ALOU NA LERONEIS TO ONOMA POU FERNEIS...

Αγαπητή Λένια,
αυτό που ζεις είναι ανεπίτρεπτο και η μητέρα σου σου κάνει μεγαλύτερο κακό απ' ό,τι νομίζει, ό,τι κι αν πιστεύει η ίδια.

Σχεδίασε με προσοχή και όχι παρορμητικά τα επόμενα βήματα, ώστε φεύγοντας να μπορείς να σε στηρίξεις.

Όσο καιρό είσαι αναγκασμένη να ζεις μαζί της, προσπάθησε:
1) να βρεις συμμάχους, π.χ. άλλους συγγενείς, που να σε στηρίξουν απέναντί της.
2) να τη λογικεύσεις, αν αυτό είναι δυνατό. Μίλα της καθημερινά για το ότι είσαι λεσβία, ότι αυτό δεν αλλάζει, ότι έτσι γεννήθηκες, ότι υπάρχουν πάρα πολλές τέτοιες γυναίκες κ.ο.κ.
3) Αν δεν ηρεμήσει και συνεχίζει να σε κακοποιεί, παίξε το ίδιο παιχνίδι συναισθηματικών εκβιασμών: ότι έτσι όπως σου φέρεται θα σε οδηγήσει στα ναρκωτικά, απείλησε ότι θα αυτοκτονήσεις, κατηγόρησέ τη ότι νοιάζεται μόνο για τον εαυτό της και το τι θα πει η γειτονιά και όχι το ίδιο της το αίμα, κ.ο.κ.
4) Ετοιμάσου για μια ολοκληρωτική ρήξη, η οποία μπορεί να είναι προσωρινή πάντως. Πάρα πολλές φορές οι γονείς μαλακώνουν με την πάροδο του χρόνου.
5) Φύγε μόλις είναι εφικτό. Όσο οδυνηρό κι αν είναι, μερικές φορές πρέπει να απομακρυνθούμε από τους γονείς μας πριν μας κάνουν σοβαρή ζημιά.

Λύο Καλοβυρνάς

Η οικογένεια είναι ένας θεσμός αρχαιότερος ίσως από τον ίδιο τον ανθρώπινο πολιτισμό, γιατί παρατηρείται ακόμα και στα ζώα (το ίδιο ισχύει βέβαια και γιά την ομοφυλοφιλία). Το περιεχόμενο του νοήματος αυτού του θεσμού δεν ήταν πάντα ίδιο. Άλλο ήταν στην αρχαία Σπάρτη, την Αθήνα ή το Βυζάντιο και άλλο στη σύγχρονη Ευρώπη την ΕΣΣΔ, την προκολομβιανή Αμερική κλπ. Τι εννοούν όμως οι σημερινοί συντηρητικοί κύκλοι όταν λένε "οικογενειακές αξίες"; Να αγαπούμε και να υποστηρίζουμε την οικογένεια; Να την έχουμε ως στόχο ζωής; Όταν μια οικογένεια θάλπει τα μέλη της, φυσικά να υποστηρίζεται με κάθε τρόπο. Άραγε όμως όταν δεν εκπληρώνει αυτό το σκοπό, όταν ασκεί αμέλεια ή βία και ένα μέλος της ζει κάθε μέρα την επιθανάτιο αγωνία, τότε θα πούμε πάνω από όλα η οικογένεια; Δεν οφείλουμε να προστατέψουμε και άλλες αξίες, όπως η ζωή, αλλά και η σωματική και ψυχική υγεία των μελών; Αξίες δεν είναι και αυτές; Θα θυσιάσουμε το άτομο γιά τον αόριστο στόχο "να μη διαλυθεί η οικογένεια"; Να στηρίξουμε την οικογένεια, ναι, αλλά όχι πάνω σε πτώματα.
Θεωρώ λοιπόν ότι αυτό το πληθυντικό "οικογενειακές αξίες" χρησιμοποιείται προσχηματικά από συντηρητικούς κύκλους και κρύβει πολύ πρόχειρα από κάτω την πραγματική διάθεση καταστρατήγησης των ατομικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρατηρείστε και θα διαπιστώσετε ότι όσοι το λένε, είναι γενικά πολέμιοι των ιδεών των ατομικών ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οικογένεια είναι οι φίλες και οι φίλοι αλλά και όσοι-ες συγγενείς μας μάς βλέπουν ως φίλες-φίλους.

Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια = Φασισμός= ΛάΟΣ , ΝΔ, ΚΚΕ